Krajowy Sekretariat Przemysłu Spożywczego NSZZ „Solidarność”
był gospodarzem konferencji Europejskiej Federacji Związków Zawodowych ds. Żywności, Rolnictwa i Turystyki (EFFAT), która reprezentuje 121 krajowych związków zawodowych z 40 państw europejskich i broni interesów ponad 2,6 miliona członków i 25 milionów pracowników.
Wśród tematów poruszanych w trakcie spotkania były m.in.: płaca minimalna i układy zbiorowe pracy w branży rolno-spożywczej, dialog społeczny i rozszerzenia zakresu negocjacji w sektorze.
Przewodniczący sekretariatu Zbigniew Sikorski w rozmowie z „Tygodnikiem Solidarność” odniósł się do najważniejszych problemów, z którymi boryka się sektor:
(…) Z tym rządem niestety dialog wygląda podobnie jak w innych branżach. Mimo kilku pism wysyłanych do Ministerstwa Rolnictwa w sprawie spotkania do dnia dzisiejszego nie było choćby odpowiedzi na nasze pisma. Chociaż trzeba przyznać, iż na naszą konferencję przyjął zaproszenie i odpowiadał na nasze pytania, nie mówiąc o spotkaniu.
(…) Jako członek Unii Europejskiej, Polska spełnia kryteria mówiące o płacy minimalnej. Gorszy problem jest drugą częścią tej dyrektywy, czyli w rokowaniach zbiorowych, układach zbiorowych pracy. Na tle tzw. Starej Unii wypadamy bardzo słabo. Patrząc na kraje Europy Zachodniej czeka nas długa, trudna i ciężka praca i musimy się jej podjąć, nie mamy wyjścia.
(…) Nasi partnerzy z tzw. Starej UE pokazali, iż tam są zaawansowane tak zwane rokowania branżowe. U nas niestety ponad zakładowych układów zbiorowych, branżowych jest bardzo mało, prawie ich nie ma. W większości branż brak jest strony pracodawców do tego, żeby takie układy zawierać. Kolejna sprawa to brak promocji, negocjacji nad układami zbiorowymi w ogóle.
(…) U nas uzwiązkowienie jest na średnim poziomie. Dla przykładu we Włoszech w przetwórstwie rolno- spożywczym w dużej mierze zatrudnieni są migranci, którzy przyjeżdżają, pracują na plantacjach, ale jednocześnie wstępują do związku zawodowego, angażują się w jego działalność, ba choćby awansują w strukturach związku. To daje też siłę związkom, z którymi trzeba się bardziej liczyć. U nas sytuacja jest trochę inna. Zapisywanie się do związków to problem. Nie wiem, z czego to dokładnie wynika. W przemyśle rolno-spożywczym, czy to w zakładach mięsnych, czy to w zakładach, dajmy na to, przetwórstwa rybnego, są zatrudniani pracownicy z Ukrainy, Białorusi i oni dopiero nabierają świadomości o możliwości wstąpienia do związku. Nieraz zapisują się do „Solidarności”, ale to dopiero początek. Nasz związek wydał specjalne deklaracje związkowe w języku ukraińskim i angielskim, jednak trzeba trochę czasu, by stawali się związkowcami. Jeszcze jest jedna sprawa, obecni na tej konferencji pracownicy KOWR-u, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zwrócili mi uwagę, iż dzisiaj rolnicy, to są właściciele wielu hektarów połaci ziemi i to oni nierzadko zatrudniają pracowników migrujących, zatrudniających choćby od 50 do 100 i więcej osób w danym gospodarstwie i myślę, warto by było się zastanowić, by te osoby spróbować zaprosić do „Solidarności”, do naszej struktury.
Nawiązując do umowy Mercosur, która wchodzi w życie, powiedział: – Obawiam się, iż poszczególne kraje członkowskie w Unii Europejskiej, którym udało się wynegocjować trochę więcej w ramach umowy Mercosur będą dbały o własne podwórko. One po prostu nie interesują się innymi państwami i martwią się tylko wyłącznie o swoich pracowników, swoje branże. My jako Polska niczego na razie nie ugraliśmy i wejście w życie tej umowy to potężne zagrożenie dla naszego rynku pracy. Ale chcę mocno zaznaczyć, walka się jeszcze nie skończyła, walczmy, by teraz maksymalnie minimalizować koszty wejścia tej umowy w życie.
.
Krajowa Sekcja Piwowarska NSZZ „Solidarność”
Działacze zajęli stanowisko wobec projektów ustaw dotyczących zmian w przepisach o wychowaniu w trzeźwości, wyrażając głęboki niepokój związany z proponowanymi rozwiązaniami. Przekonują, iż mogą one mieć bardzo negatywny wpływ na sytuację sektora browarniczego, a w konsekwencji na miejsca pracy i stabilność wielu rodzin.
– Browary bardzo często zlokalizowane są w mniejszych miejscowościach. Tam są jednymi z większych pracodawców. Upadek browaru, jak pokazał chociażby przykład Leżajska czy Namysłowa, jest ciosem w lokalną społeczność, ale ma też konkretny wymiar gospodarczy i społeczny – utrata źródeł utrzymania wielu rodzin, spadek dochodów z tytułu podatków lokalnych itd. – czytamy w stanowisku.
Sprzeciwiają się również sposobowi uprawiania polityki, prowadzącym jedynie do osiągnięcia rozgłosu i sukcesu propagandowego, a pomijającym rzeczywiste problemy i ich źródła: – Dyskusja wokół projektów ustaw o wychowaniu w trzeźwości nie dotyka najważniejszych kwestii dotyczących nadmiernego spożywania ani sposobów przeciwdziałania uzależnieniom, ale wydaje się być prowadzona wyłącznie w celu dalszego pogarszania warunków funkcjonowania branży piwowarskiej, tak jakby była ona głównym winowajcą i powodem nieszczęść związanych z alkoholizmem.
Przedstawiciele „Solidarności” alarmują także o atakach na piwa bezalkoholowe: – Branża piwowarska jest tą, która najszybciej i najefektywniej przestawia się na warianty bez procentów. A tymczasem coś, co powinno w naturalny sposób być postrzegane jako rozwiązywanie problemów i wspierane przez państwo, próbuje się przedstawiać jako coś równie złego co alkohol. Piwa bezalkoholowe i ich rozwój w ostatnich latach doprowadziły do realnego zmniejszenia spożycia alkoholu, a jednocześnie były częściowym ratunkiem dla branży, podtrzymując miejsca pracy w browarach, zakupy surowców itd. Zasadne jest pytanie, komu zależy na zatrzymaniu rozwoju produktów bezalkoholowych? W czyim interesie jest wprowadzenie zakazu reklamy, który zlikwiduje praktycznie całkowicie obecność piwa w przestrzeni publicznej, wliczając w to parasole w ogródkach na rynku i lodówki. Mamy stać się ewenementem na skalę Europy?
Jednocześnie podkreślają, iż rozsądna polityka przeciwdziałania alkoholizmowi jest potrzebna. I przypominają, iż NSZZ „Solidarność” w pierwszych miesiącach swojego istnienia był współinicjatorem ustawy o wychowaniu w trzeźwości.
